Z openSUSE wiki

Zanim rozpoczniesz, przeczytaj...

• Uwagi przedinstalacyjne

W openSUSE istnieje wiele narzędzi służących do instalacji oraz aktualizacji oprogramowania. Istnieje także wiele sposobów instalacji systemu. Najprostszym sposobem zainstalowania systemu jest pobranie plików zawierających obrazy instalacyjne w formacie ISO oraz wypalenie ich na nośniku. W wypadku płyt CD jest ich 5 po ok.650MB każdy. Przy pobieraniu płyty DVD będzie to ok. 3,8GB. Bardzo istotnym elementem tworzenia nośników instalacyjnych systemu jest właściwe (czytaj: powolne) wypalanie płyt oraz w dalszej kolejności sprawdzenie sum kontrolnych (checksum). W razie nieprawidłowości zdarza się, iż proces instalacyjny zostaje przerwany. Całą procedurę należy wówczas powtórzyć.

Nośniki systemu można przygotować w każdym dowolnym systemie operacyjnym, również w systemie Microsoft Windows.

• Proces instalacji

Sama instalacja przebiega w trybie graficznym. Wymagana jest podstawowa znajomość zagadnień związanych z partycjami (Linux potrzebuje minimum 2). Warto zapoznać się uprzednio z problematyką partycji we właściwej kategorii.

• Uwagi poinstalacyjne

Nowa wersja systemu openSUSE pojawia się co 6 miesięcy i jest wspierana przez okres 2 lat. Prace nad wolnym oprogramowaniem trwają nieustannie - poprawiane są błędy oraz dodawane ulepszenia. Tak więc dana wersja dystrybucji jest "szkieletem" systemu. Zaleca się regularne dokonywanie aktualizacji pakietów systemowych. Ponadto każdy użytkownik zgodnie ze swoimi upodobaniami ma możliwość zainstalowania potrzebnych mu programów. Ponieważ trudno sobie wyobrazić dystrybucję z kilkunastu tysiącami pakietów (wielkość dystrybucji przekroczyłaby wtedy szybko wielkość 1 krążka DVD) umieszcza się w niej programy najistotniejsze. Dodatkowym "problemem" każdej dystrybucji Linuksa są ograniczenia licencyjne (głównie multimedia i niewolne oprogramowanie). Ponieważ NIE MOGĄ one standardowo znajdować się na płycie dystrybucyjnej, konieczne jest doinstalowanie pakietów z repozytoriów internetowych. Podobnie postępują niektórzy producenci sprzętu komputerowego. Stąd konieczność doinstalowania pakietów z odpowiedniego repozytorium lub ściągniecie sterownika ze strony producenta. Dla trochę zaawansowanego użytkownika openSUSE to klasyczna dywagacja o "wyższości Świąt Bożego Narodzenia nad Świętami Wielkanocy". Doświadczenia z forum wskazują, że zalecane jest "stopniowanie" trudności w aktualizacji systemu i programów. Zasadniczo dobrze jest pracować z JEDNYM, który dobrze się pozna.

Krótki poradnik:

1. Nowicjusz openSUSE? ZDECYDOWANIE zacznij od YaST. W zasadzie nie możesz zrobić nic źle. Nie jesteś w stanie dodać egzotycznego repozytorium, które popsuje Ci system. Zainstalujesz multimedia i zrobisz update systemu z pewnych źródeł wspieranych przez openSUSE.

2. Adept openSUSE? Zrozumiałeś na czym polega zasada działania repozytoriów. Znasz kilka poleceń "z konsoli". Potrafisz z konsoli zainstalować i odinstalować pakiet. Potrafisz zainstalować w trybie tekstowym sterownik karty graficznej. Chcesz zainstalować dodatkowe programy, które nie są dostępne w repozytoriach YaST. Chcesz więcej gier i programów eksperymentalnych, które mogą działać stabilnie i zadowalająco - w razie problemu potrafisz przywrócić (z konsoli) uprzednią wersję pakietu. WSZYSTKO czego potrzebujesz w dziedzinie managera pakietów zapewni Ci SMART.

3. Zaawansowani z przypadłościami do konsoli (oraz odrobiną masochizmu) powinni używać yum.

4. 'apt 'nie jest już natywnym "managerem" dystrybucji openSUSE. Kto się lubi bawić - voila!

Skąd wziąć i jak zainstalować openSuSE?

Stabilne Wersje openSuSE